2005: Tijgerkreek (€ 680.000,-)

In 2003 bestonden de Vrienden 40 jaar. Ter gelegenheid van dit jubileum schonk onze Vereniging de Diergaarde een nieuw tijgerverblijf. Op 29 mei 2005 openden de Vrienden de ‘tijgerkreek’, het nieuwe tijgerverblijf op de plek waar vroeger zeehonden, zeeberen en natuurlijk de ijsberen waren te bewonderen. Twee jaar later dan gepland. Dat maakte het moment niet minder feestelijk. Na de ALV konden de Vrienden genieten van een Aziatische markt. Voor de opening van het nieuwe verblijf werden de aanwezige Vrienden toegesproken door Sarah Christie (London Zoo), de coördinator van het fokprogramma.

Voordat het verblijf er stond ging er heel wat water door de Maas. Sinds 1993 is het oude deel van de tuin een gemeentelijk monument. Sinds 2005 is het ook een rijksmonument. Daarmee zijn alle oude gebouwen, en trouwens de hele opzet van de oude tuin als landschap, dus beschermd. Met wat goede wil bleken moderne biotopen en monumenten samen te kunnen gaan. Verschillende oude gebouwen kregen een nieuwe functie. Het giraffegebouw erd Lotus Serre, de kamelenstal werd een gorilla-kijkhut en de bantengstal werd zelfs in zijn geheel verplaatst en heet nu Toko Tjitjak.

Er moest ook iets gebeuren met het oude zeezoogdierencomplex bij de grote vijver. Na veel vijven en zessen met de Dienst Welstand en de Monumentecommissie kon uiteindelijk het huidige verblijf worden aangelegd. De contouren van het oude verblijf moesten in tact blijven. Daarom is het tijgerverblijf in het oude verblijf gebouwd. Als u goed kijkt ziet u de betonnen randen, waarover u vroeger hing om naar de zeeleeuwen en ijsberen te kijken, nog tussen de bamboe.

Deze aanpak had ook een voordeel: de betere zichtbaarheid van de tijgers. Tijgers zijn weliswaar publieksfavorieten, maar willen zich nog wel eens verbergen. In het nieuwe verblijf kunnen de bezoekers vanaf de loopbrug, langs de randen en in de tunnel speuren naar de tijgers. Tijgers zijn van nature solitaire dieren. Eigenlijk hebben ze alleen aandacht voor elkaar als de poes krols is. In het nieuwe verblijf kunnen de tijgers eenvoudig gescheiden worden. De afzonderlijke verblijven kunnen eenvoudig worden gekoppeld door onder de tunnel een hek open te zetten.

Blijdorp heeft al vele tientallen jaren tijgers in de collectie. Vroeger waren dat Siberische en Sumatraanse tijgers. Toen zaten ze op het terras naast de leeuwen, maar waren er ook nog een aantal tijgerkooien op de plek waar zich nu de wolvenvallei bevindt. Op dit moment is alleen nog de Sumatraanse tijger (panthera tigris sumatrae) in Blijdorp te zien.

De Sumatraanse tijger is van alle tjigersoorten het donkerst gekleurd en heeft de meeste verticale strepen. De ondersoort, die alleen op Sumatra leeft, is helaas zeer zeldzaam geworden. In het wild zijn er waarschijnlijk nog maar 400 dieren en ook in dierentuinen over de gehele wereld zijn er nog maar zo’n 400. Het blijkt zeer moeilijk tijgers op Sumatra te beschermen.
Gelukkig lukt het in de dierentuinen goed om met deze tijgers te fokken. Ook in Blijdorp lukte de tijgerfok altijd zeer goed. Zo werd er in maart 1972 de 300ste tijger in Blijdorp geboren en al in 1976 was er de 400ste. Later werd het aantal jongen dat in Blijdorp geboren werd een stuk kleiner. Enerzijds omdat het aantal tijgerparen flink werd teruggebracht en anderzijds, omdat men ging inzien dat de genetische variatie van zo?n kleine groep tijgers volledig verloren zou gaan bij deze ongecontroleerde tijgerfok.

Voor de verzorgers zijn de tijgers geen moeilijke dieren. Wel zijn er zeer veel veiligheidsmaatregelen nodig aangezien het zeer gevaarlijke dieren blijven, ook voor de verzorgers die hen al jaren kennen.
Zes keer per week worden ze gevoerd: vier dagen krijgen ze vijf kilo rundvlees met bot, een dag pens en een dag kip en/of konijn. Op zaterdag is hun vastendag. Soms probeert men het de tijgers iets moeilijker te maken door bijvoorbeeld het vlees in een boom te hangen. ’s Zomers vriest men het vlees ook wel eens in een emmer met water in en hangt men vervolgens het blok ijs met vlees in een boom.