2000: Bass Rock (ƒ 1.000.000,- / € 450.000,-)

Op woensdag 19 juli 2000 was het dan zo ver! Na dagen van koud en regenachtig weer, wat op zich bij een Schotse sfeer zou kunnen passen, begon eind van de middag de zon te schijnen.
Mede daardoor zal waarschijnlijk een record aantal vrienden (ruim 750!) de officiële opening van Bass Rock hebben bezocht. De vrienden werden ontvangen in een mistige sfeer met doedelzakmuziek, koffie en chocolade ‘vogelrotsjes’. De ‘Highland dancinggroep’ verzorgde een optreden in het in Schotse sfeer omgetoverde nieuwe restaurant en de bezoekers konden de stands van de Vrienden en ‘World of Scotland’ bezoeken.

De officiële openingshandeling bestond uit het gezamenlijk uitbrengen van een Schotse toast met een ‘Cup of Friendship’. Een toelichting hierop werd gegeven door Peter Broekhuijsen van World of Scotland. Alle vrienden konden mee toasten met een glaasje Schotse whisky. Ondertussen kregen de vogels van verzorger Fred Rueb wat extra visjes.

Na de opening kon iedereen een kijkje nemen bij de vogelrots en in het Oceanium, wat veel enthousiaste reacties opleverde. Ondertussen werden in het restaurant hapjes zalm en drankjes geserveerd. Doedelzakspeler Jaap de Boer en de Highland dancinggroep verzorgden nog enige optredens.

Om 21.30 uur liep de avond ten einde. Alle vrienden kregen als aandenken een presentje van de Diergaarde, een miniatuur papegaaiduikertje, uitgereikt en vertrokken voldaan richting huis. De vrienden konden terugkijken op een bijzonder geslaagde opening van een werkelijk prachtige vogelrots, die met recht ‘onze trots’ mag heten!

Bass Rock is geïnspireerd door het echte Bass Rock, een rotseiland voor de kust bij Edinburgh. In het voorjaar is dat eiland de broedplaats van duizenden zeevogels, zoals papegaaiduikers, zeekoeten en drieteenmeeuwen. In het Oceanium is een stukje van dit eiland nagebouwd, compleet met branding tegen de klippen. De vogels moeten hun voedsel opduiken uit de klotsende zee. De golfbeweging heeft ook een doel. Het voorkomt namelijk dat er een dun laagje vuil (een ‘film’) op het water gaat drijven, die de waterdichtheid van het verenpak aantast.

In de rotswand zijn her en der holen te ontdekken. Daarin kunnen papegaaiduikers en alken een nest maken. Vooral de papegaaiduikers zijn echte holenbroeders. Aan de achterkant van de rotswand (volledig van kunstrots!) hebben dikke pvc-pijpen de functie van nesthol. De verzorgers kunnen hier het broeden in de gaten houden en ingrijpen wanneer nodig. Bovendien kunnen zij de jongen op tijd ringen.

Zeekoeten en drieteenmeeuwen zijn klipbroeders. Zij zoeken een smal randje om te nestelen. De drieteenmeeuwen maken daar een echt nest, van opgevist zeewier. In de natte wier drukken ze een kuiltje, waaruit de eieren niet kunnen wegrollen. De zeekoeten maken geen nest. Zij leggen eieren met een punt die alleen maar rondjes kunnen rollen en zodoende moeilijk van de richel kunnen vallen.

In de zomer van 2002 stierven er onverwacht een paar gezond uitziende zeekoeten en papegaaiduikers. Bij sectie bleken de dieren in goede conditie. De doodsoorzaak bleek vogelmalaria! Deze malariavorm is niet schadelijk voor mensen en onze inheemse vogels. Zeevogels daarentegen hebben bijzonder weinig afweer. Op zee worden ze nooit door muggen gestoken en als ze aan land komen om te broeden doen ze dit altijd direct aan de kust waar meestal een stevig briesje waait, zodat ook hier nauwelijks muggen te vinden zijn. Om meer sterfgevallen te voorkomen is de open bovenzijde van het verblijf aangepast.

Lees ook het interview met Gerard Schreuder, de architect van het Oceanium. Klik hier

Lees ook het artikel over water in het Oceanium. Klik hier